Mulliri me ujë ka qenë ndër strukturat më të rëndësishme të jetës rurale shqiptare. Ai nuk ishte vetëm vendi ku bluhej gruri për të siguruar miellin e bukës së përditshme, por edhe një pikë takimi, bashkëbisedimi e bashkëpunimi për banorët e fshatit.
Rrjedha e ujit dhe zhurma e gurëve krijonin një atmosferë që për shumëkënd është bërë kujtim i paharruar i fëmijërisë dhe i jetës së fshatit të dikurshëm.
Në fshatin Zerec, mulliri më i njohur ka qenë simbol i zonës. Ai përfaqëson një vlerë të madhe për komunitetin, jo vetëm për rolin praktik që kishte në përditshmëri, por edhe për rëndësinë shoqërore dhe kulturore që mbartte.
Ky mulli, ashtu si shumë të tjerë në krahinën tonë, mbart kujtime, punë e mund të brezave që e bënë jetën në fshat më të gjallë dhe më të bashkuar.
Me kalimin e viteve, shumë prej mullinjve janë zhdukur ose kanë mbetur rrënoja, por kujtimi i tyre vazhdon të jetojë në rrëfimet e banorëve dhe në historinë e vendit tonë.
Sot, ruajtja dhe promovimi i këtyre vlerave përbën një domosdoshmëri kulturore. Mulliri me ujë në Zerec është dëshmi e punës, zgjuarsisë dhe bashkëjetesës me natyrën – një trashëgimi që meriton të njihet dhe të vlerësohet nga çdo vizitor që dëshiron të prekë historinë dhe shpirtin e vendit tonë.