Më 1 mars 1941 lindi poeti Koçi Petriti – figurë e shquar e poezisë lirike shqiptare
Koçi Petriti, një nga përfaqësuesit më të njohur të poezisë lirike shqiptare, lindi më 1 mars 1941 në fshatin Sovjan të Maliqit. Ai mbetet një nga zërat më të veçantë të letërsisë shqipe, i njohur për ndjeshmërinë artistike dhe temat e dashurisë, bukurisë dhe figurës së vashës, të cilat dominuan krijimtarinë e tij.
Petriti kreu shkollimin fillor dhe të mesëm në Korçë, ndërsa më pas fitoi të drejtën e studimit në Fakultetin e Historisë dhe Filologjisë në Universitetin e Tiranës, ku u diplomua për gjuhë dhe letërsi në vitin 1967. Pas diplomimit punoi për një periudhë si arsimtar, duke kontribuar në edukimin e brezave të rinj.
Në vitin 1990 ai u angazhua në departamentin e talenteve të reja pranë Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve të Shqipërisë, ndërsa në vitin 1992 shërbeu si Sekretar i Përgjithshëm i kësaj lidhjeje. Një vit më pas u emërua dekan i Fakultetit të Historisë dhe Filologjisë në Universitetin e Tiranës.
Koçi Petriti u bë gjithashtu i njohur për krijimin e shumë teksteve të këngëve të interpretuara në festivalet e Radio Televizionit Shqiptar, duke lënë gjurmë në kulturën muzikore shqiptare.
Vëllimi i tij i parë poetik, “Përsëri në udhë”, u botua në vitin 1967. Ndër veprat e tij më të njohura renditen “Lirikat e majit” (1962), “Firma e popullit tim” (1974), “Prush nëpër shekuj” (1979), vlerësuar me çmimin “Libri më i mirë i vitit”, si dhe “Lulëkuqet” (1981) dhe të tjera krijime poetike.
Koçi Petriti u nda nga jeta më 20 prill 2014, duke lënë pas një trashëgimi të çmuar letrare. Veprat e tij vazhdojnë të lexohen dhe vlerësohen si një dëshmi e ndjeshmërisë së thellë artistike dhe dashurisë për fjalën poetike.